พระเวทพูดถ้อยคำออกไปให้เป็นวาจาสิทธิ์และยอมมอบสิ่งของให้เรา
ก.เกี่ยวกับวาจาสิทธิ์
เมื่อจะทำการสิ่งใด หรือพูดจาอย่างไรกับใคร ให้คำนั้นเป็นวาจาสิทธิ์
ก่อนพูดให้ภาวนาสาธยายพระคาถาเร็วๆก่อน 3 จบแล้วจึงพูด พระคาถาว่า
อิมัง สัจจะวาจัง อะธิฏฐามิ
ทุติ อิมัง สัจจะวาจัง อะทิฏฐามิ
ตะติ อิมัง สัจจะวาจัง อะทิฏฐามิ.
พระคาถาแก้
เมื่อปลุกเสกพระคาถานี้แล้ว ถ้ายังไม่ถอน อย่าได้ว่ากล่าวแช่งด่าใคร
เดี๋ยวจะเป็นไปตามที่ตนกล่าว
เวลาจะถอนพระคาถา ให้เอานิ้วชี้มือขวาสีปากกลับไปทางซ้าย 3 ครั้ง
พร้อมกับภาวนาพระคาถาว่า
อิมัง สัจจะวาจัง ปัจจุทธะรามิ
ทุติ อิมัง สัจจะวาจัง ปัจจุทธะรามิ
ตะติ อิมัง สัจจะวาจัง ปัจจุทธะรามิ.
(เป็นอันถอนหมด)
ข.เกี่ยวกับการขอของที่เราต้องการ
ในกรณีที่ต้องเผชิญภัยอาศัยป่า เป็นต้น
เกิดขัดข้องด้วยเรื่องปัจจัยสี่ ก็จำเป็นจะต้องออกมาขอสิ่งของต่างๆจากผู้อื่น
เมื่อต้องการที่จะให้คนนั้นๆใจอ่อนหรือเกิดลืมตัวยื่นของให้เราแต่โดยดี
ก็ให้ภาวนาพระคาถาต่อไปนี้ แล้วออกปากยื่นมือขอเขา เขาจะให้โดยดีแล
ให้เขียนพระคาถานี้เป็นตัวอักษรลงในฝ่ามือ
ด้วยจิตที่แน่วแน่ปักอธิษฐานลงไป
อักษรคาถา
อิ. นะ. ศิ. ลา.
ขณะเขียนอักษรแต่ละตัว ให้ภาวนาว่า
อิ อักขะระยันตัง สันตัง อุปัชชะติ วิกะรึงคะเร
อิ อักขะระยันตัง สันตัง อุปัชชะติ วิกะรึงคะเร
นะ อักขะระยันตัง สันตัง อุปัชชะติ วิกะรึงคะเร
ศิ อักขะระยันตัง สันตัง อุปัชชะติ วิกะรึงคะเร
ลา อักขะระยันตัง สันตัง อุปัชชะติ วิกะรึงคะเร.
และเสกเสียด้วยพระคาถานั้นอีก 7 ครั้ง แล้วกรึงเสียด้วยพระคาถา “จิ เจ
รุ นิ อิสสะเรนะ วิกะรึงคะเร, โสมาเรสะๆๆ”
เสกเสร็จแล้วให้กำมือเดินไป ต่อเมื่อจะขออะไรจากใคร
ก็ให้แบมือออกขอได้เลย เขาจะไม่ขัดข้อง ยื่นให้เราแล
หมายเหตุ เมื่อจะขอสิ่งของจากคนต่อไป ก็ต้องไปเขียนใหม่
กำมือใหม่อีก จึงจะได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น